รีวิว MARTYRS
รีวิว MARTYRS

รีวิว MARTYRS (2008) ศรัทธาอำมหิต เรื่องราวของครอบครัวหนึ่งในบ้านพักริมทางที่เพียบพร้อมไปด้วยครอบครัวที่แสนดีและอบอุ่น มีแม่ที่รักและเข้าใจรักลูกๆสองคน ทั้งพี่ชายคนโตและน้องสาวที่ร่าเริง เป็นครอบครัวที่สุดแสนจะมีความสุข แต่นั้นทำให้ฉันตัดสินอะไรได้บางอย่าง และ “ฉันจะฆ่าพวกมันทั้งหมด” Martyrs คือคนพิเศษที่สามารถอดทนต่อความทรมานทุกรูปแบบ สามารถมีชีวิตอยู่รอดจากความเจ็บปวดที่รุนแรงขั้นสุดได้ พวกเขาเป็นผู้ที่แบกความบาปทั้งหลายทั้งปวงของทุกสิ่งบนโลก จนในที่สุดเมื่อพ้นภาวะนี้แล้ว พวกเขาสามารถเปลี่ยนแปลงเป็นผู้ที่สามารถมองเห็นสิ่งที่ปุถุชนธรรมดาไม่สามารถมองเห็นได้ ในที่นี่คือโลกหลังความตาย นี่คือที่มาของชื่อหนังเรื่องนี้

ลูซี่ (Mylene Jampanoi) เด็กสาวคนหนึ่งที่หนีจากสถา นแห่งหนึ่งจากที่คุมขังใต้ดินอย่างลับๆ ที่ได้รับการปฐมพยาบาลจนหายแต่ความจำของเธอกลับต้องสูญเสียไปบางส่วน ทำให้แพทย์มีมติคิดว่าอาจจะถูกทำร้ายทรมานมาอย่างหนัก จนกระทั่งเด็กสาวอันนา (Morjana Alaoui) คนไข้ของโรงพยาบาลได้เข้ามาเป็นเพื่อนกับเธอ จนเวลาดีๆผ่านไป 15 ปี สิ่งที่ไม่คาดกับต้องเกิดเมื่อเธอเห็นคนคุ้นหน้าที่เคยลักพาตัวเธอไปเมื่อ 15 ปีก่อนทำให้เกิดความสงสัยและสืบหาความจริงจนรู้ที่อยู่และครอบครัว และนั้นคือเหตุการณ์สุดโศรกนาฎกรรมก็จะเริ่มบังเกิดขึ้นเมื่อสิ่งที่หลับไหลที่เป็นความแค้นในใจต้องถูกปลุกขึ้นมาเพื่อกำจัดครอบครัววิปริตที่จับตัวเธอไปทรมานอย่างแสนสาหัสเมื่อ 15 ปีก่อน ปืนลูกซองพร้อมกระสุนถูกบรรจุและเตรียมอย่างดี เมื่อลูซี่และอันนาเพื่อนสนิทคอยช่วยเหลือก้าวไปยังสถานที่แห่งนั้น แต่มันจะเป็นการเริ่มเกิดขึ้นของเรื่องและตัวเธอที่ต้องเจอเรื่องราวอันน่าสยองขวัญอีกมากมาย

เรื่องอาจจะเริ่มได้สวยและอาจดูแฮปปี้กับครอบครัวที่ทานอาหารอย่างเอร็ดอร่อยแต่พอมีเสียงกดกริ๊งความบ้าคลั่งที่ห้ามไม่ได้ก็บังเกิดอย่างหยุดไม่อยู่ เป็นเหตุการณ์และความคิดที่คนดูแสนจะสุขกลายเป็นความสยองฝันร้ายที่ถูกเพราะบ่มอย่างไม่คาดฝัน เป็นหนังที่มีฉากการฆ่าแสนวิปริต แต่ไม่ถึงขั้นโรคจิตแต่ประมาณจิตเสื่อม เป็นหนังฝรั่งเศสครอบที่สร้างกระแสเกรี้ยวกราดรุนแรงได้อย่างน่าสะพรึง เปิดเรื่องปฐมบทได้น่ารักจนเป็นหนังครอบครัวที่พร้อมด้วย พ่อ แม่ ลูก พลันบางสิ่งมาเยือนที่หน้าประตูก็เหมือนกลายเป็นว่านรกมาเยือนพร้อมลูกซอง ที่มาไล่ยิงสมาชิกในบ้านทีละคน โดยไม่สนคำอ้อนวอนใดๆ เป็นฆาตกรรมด้วยกระสุนโหดล้างครอบครัวอย่างวิปริตผิดมนุษย์ เป็นหนังทำร้ายจิตใจคนดูเข้าขั้นรุนแรง เพราะมีสภาพจิตตกและคลั่งกันอย่างไม่สนใจ แต่ฆ่ากันอย่างมีเหตุผล และมีนัยแฝงถึงอารมณ์ที่เป็นศรัทธาของความอยู่รอดและปลอดภัยอย่างบ้าคลั่ง

หนังไม่ได้เป็นแค่ความรุนแรงทางจิตที่ถูกเรียกว่าบ้าและไร้สาระ แต่เป็นเรื่องที่แฝงด้วยปมความคิดของชีวิต ในตอนท้ายยังทิ้งปมปริศนาไว้ให้ผู้ชมขบคิดกันต่อ และเป็นปริศนาปลายเปิดที่ให้ผู้ชมสามารถคิดแตกต่างกันได้หลายทาง ที่ไม่ว่าใครก็สามารถเป็นทั้งถูกและผิด เป็นเรื่องการแสวงหาความรู้เกี่ยวกับโลกหลังความตาย เพราะมันแสดงถึงการรู้จักคุณค่าชีวิต ไม่ประมาทกับชีวิต และศึกษามันเพื่อเตรียมความพร้อม ถึงแม้หนทางจะทรมานแต่นั้นอาจเป็นเป้าหมายที่ต้องทำต่อเพื่อตัวเอง

เป็นหนังแนวจิตวิเคราะห์ โหดเลือดสาดแบบมีที่มาที่ไป อย่างชัดเจน เน้นเด่นในแง่ของการนำเสนอภาพและเรื่องราวอันโหดร้ายต่อหน้าผู้ชม จนเรียกว่าทำร้ายจิตใจคนดูแบบเห็นได้ชัด มีสภาพที่รู้สึกอึดอัด ไม่ปลอดโปร่ง การดำเนินเรื่องพาเครียดทั้งมีปัญหาทางจิตและพฤติกรรมที่เหมือนช่วยเหลือแต่จัดฉากให้ไร้ทางแก้ถึงกลับจนปัญญาทำให้คล้ายเหมือนพวกวิปริตไร้ทางแก้ แต่กระทำอย่างเป็นเหตุเป็นผลที่เหลือเชื่อ
หนังเรื่องนี้เคยฉายในเทศกาลหนังแห่งหนึ่ง ปรากฏว่าฉายไปได้เพียง 30 นาที คนดูเดินออกเกือบหมดโรง แล้วท่านล่ะจะออกตอนจบได้หรือไม่ และจะเข้าถึงโลกที่ไม่รู้หลังตายได้ไหมจากการแสดงที่มากทางอารมณ์จิต อีกอย่างคือเรื่องนี้ได้รางวัล
1.ชนะเลิศรางวัล Grand Prize of European Fantasy Film in Gold ในงาน Sitges – Catalonian International Film Festival 2009
2.ชนะ เลิศรางวัลBest Make-Up,Grand Prize of European Fantasy Film in Silver ในงาน Sitges – Catalonian International Film Festival 2008
หลังจากที่แอนนาลงไปเจอห้องลับใต้ดิน แล้วยังมีพวกลัทธิบุกเข้ามาจับตัวแอนนาไว้ เสร็จแล้วก็มีหญิงชราออกมาอธิบายให้แอนนาฟังเกี่ยวกับ Martyrs (มรณสักขีหรือผู้พลีชีพทางศาสนา) ตามด้วยการที่แอนนาถูกทรมาน…
 
มาถึงตรงนี้ผมชักเริ่มเห็นอะไรบางอย่างแล้ว
 
ผมไม่ใช่ชาวคริสต์ แต่ผมพอจะเข้าใจอะไรบ้างแล้ว  ดูหนังพากไทย
 
ในช่วงครึ่งแรก คนดูกลายเป็นประจักษ์พยานถึง “ผลลัพธ์” จากการถูกทรมานของลูซี่ เราได้เห็นว่าสภาพจิตของลูซี่ได้แตกสลายเป็นผุยผง และมองเห็นวิญญาณตามหลอกหลอนอยู่ตลอดเวลา ซึ่งวิญญาณตัวนี้เกี่ยวข้องกับจิตใจของตัวลูซี่เอง 
 
ส่วนในช่วงครึ่งหลัง เราเป็นประจักษ์พยานถึง “ต้นเหตุ” ที่ลูซี่กับหญิงอีกคนต้องกลายสภาพจากมนุษย์เป็นอะไรสักอย่างที่ไม่ใช่มนุษย์ ทั้งหมดนี้ก็เพื่อตอบโจทย์ของลัทธิ นั่นคือการหาผู้ซึ่งพลีกายผ่านการทรมาน เพื่อจะได้มองเห็นโลกอีกโลกหนึ่ง เป็นโลกหลังความตายอันสวยงาม
 
และแอนนาก็เป็นคนได้เห็นมัน เธอได้เห็นโลกที่พวกลัทธิอยากเห็น
 
แน่นอนว่าการเห็นโลกหลังความตายนี่ อาจจะเป็นแค่กลเม็ดทางจิตของผู้ที่ต้องเผชิญกับความทุกข์ทรมานแสนสาหัสก็เป็นได้ แต่อะไรที่ทำให้แอนนาแตกต่างจากลูซี่ล่ะ?
เมื่อมาถึงช่วงท้ายๆ หลังจากแอนนาผ่านการถูกทรทมานมามากมาย หนังแสดงให้เห็นว่าแอนนามีจิตใจที่แข็งแกร่งมาก เธอเหมือนจะเลิกขัดขืน เลิกต่อสู้ แล้วปล่อยให้อีกฝ่ายทรมานตามใจชอบ ตอนที่ผู้ทรมานคนหนึ่งจับใบหน้าเธอ และเธอก็จับมือของคนๆนั้นตอบอย่างอ่อนโยน
แล้วผมก็ย้อนกลับไปนึกถึงเรื่องราวตั้งแต่ต้นในทันที
 
ผมมองว่าแอนนาเป็นเด็กผู้หญิงที่ “ไร้ความเห็นแก่ตัว” อยู่ไม่น้อย 
 
ตอนต้นเรื่อง เราเห็นลูซี่วัยเด็กหวาดกลัวเพราะผลกระทบจากการถูกทรมาน และคนที่ยื่นมือเข้าไปหาอย่างไร้เงื่อนไขคือแอนนา
 
ตอนลูซี่ออกตามล้างแค้น คนที่ช่วยลูซี่อย่างไร้เงื่อนไขคือแอนนา
 
ตอนที่เหยื่อคนนึงรอดชีวิตจากการบุกฆ่าของลูซี่ คนที่ช่วยชีวิตเหยื่อคนนั้นอย่างไร้เงื่อนไขคือแอนนา
 
ตอนที่แอนนาพบหญิงอีกคนถูกทรมานอยู่ใต้ดิน คนที่ช่วยชีวิตหญิงคนนั้นและพยายามจะรักษาบาดแผลให้อย่างไร้เงื่อนไขคือแอนนา
 
โดยพื้นฐานของแอนนาแล้ว เธอเป็นคนที่แทบจะไม่เห็นแก่ตัวเลย เธอช่วยเหลือคนอื่นอย่างไร้เงื่อนไขมาตลอดเรื่อง แม้ว่าการที่เธอช่วยลูซี่ในการล้างแค้น มันจะเป็นเรื่องผิดก็ตาม แต่แอนนาก็ช่วยลูซี่ด้วยความที่รู้สึกเห็นอกเห็นใจเพื่อนคนหนึ่งซึ่งทุกข์ทรมานมาตั้งแต่เด็ก
 
เอาจริงๆแล้ว แอนนารักลูซี่ มีฉากหนึ่งที่เราเห็นว่าแอนนาจูบลูซี่ หัวใจของแอนนาคือความรัก ถ้าคำว่า Martyrs หรือมรณสักขีจะตรงอะไรกับสิ่งที่แอนนาเป็นบ้าง ก็คงจะเป็นเรื่องนี้นี่เอง 
 
ตอนช่วงทรมาน หนังไม่ได้พูดอะไรออกมาตรงๆ แต่สื่อให้เห็นจากท่าทีของแอนนา และจากเสียงวอยซ์โอเวอร์ของลูซี่ที่ช่วยปลอบประโลมตัวแอนนา ทำให้รู้สึกได้ว่าแอนนา “ศรัทธาในรัก” และสิ่งนี้เองที่ช่วยให้แอนนาได้เห็นสิ่งที่แตกต่างไปจากคนอื่นๆ ตอนที่แอนนาถูกถลกหนังทั้งเป็น ภาพที่เธอเห็นจึงไม่ใช่นรก ไม่ใช่ภูตผีปีศาจแบบลูซี่ แต่เป็นภาพจากอีกโลกหนึ่งซึ่งเจิดจรัสกว่า
บางทีตรงนี้แอนนาจะขี้โกงกว่าลูซี่ ลูซี่ถูกจับมาทรมานโดยไม่รู้ต้นสายปลายเหตุ แต่แอนนารู้ว่าลัทธิต้องการอะไร และได้ฟังคอนเซปท์เรื่อง martyrs มาตั้งแต่ก่อนเริ่มการทรมาน แต่เรื่องที่แอนนาคงสภาพจิตใจไว้จนถึงที่สุดด้วย “ศรัทธาในรัก” ก็ยังเป็นปัจจัยสำคัญอยู่ดี
 
ในตอนท้ายเรื่อง แอนนากระซิบบอกบางสิ่งกับหญิงชราที่กำลังตื่นเต้นเพราะเข้าใจว่าแอนนาได้ไปถึงจุดที่ลัทธิต้องการแล้ว แต่หลังจากนั้นหญิงชรากลับบอกผู้ร่วมลัทธิอีกคนว่า “จงสงสัยต่อไปเถอะ” แล้วก็ฆ่าตัวตาย
 
บางคนตีความตรงนี้ว่า 
 
1. มันคือการล้างแค้นของแอนนา แอนนาอาจจะบอกว่า เธอไม่เห็นอะไรเลย และมันทำให้หญิงชรารู้สึกสิ้นหวัง อาจจะมีความรู้สึกผิดพ่วงมาด้วย เพราะอย่างนั้นหญิงชราถึงได้บอกกับเพื่อนร่วมลัทธิอีกคนว่า “จงสงสัยต่อไปเถอะ (เพราะไม่อย่างนั้นอาจเจอความผิดหวังแบบฉันได้)”
 
2. แอนนาอาจจะบอกไปตามตรงทั้งหมด หรือไม่ก็อาจจะบอกกับหญิงชราว่า “ฉันไปถึงตรงนั้นได้เพราะฉันช่วยเหลือคน ฉันเมตตาแก่ผู้คน แต่แกมันอีนัง psychopath เป็นพวกทำร้ายคนอื่น ทรมานคนอื่น อย่างแกมีแต่จะเห็นนรกเท่านั้นแหละ” เพราะอย่างนั้น หญิงชราจึงบอกว่า “จงสงสัยต่อไปเถอะ (เพราะถ้าตระหนักถึงความจริงขึ้นมาได้ จะต้องทุกข์ทรมานกับการกระทำของตัวเองแบบฉัน)”
 
ในความเห็นของผม
 
มีความเป็นไปได้ว่าจะถูกทั้งสองข้อ
 
แต่ว่า ผมไม่คิดว่ามันเป็นการล้างแค้นของแอนนา เพราะมันจะขัดกับสิ่งที่แอนนาเป็นมาตั้งแต่ต้น คนอย่างแอนนาไม่น่าจะลงเอยด้วยการแก้แค้น
 
ผมค่อนข้างเอนเอียงไปทางข้อที่สอง เชื่อว่าแอนนาคงบอกผลลัพธ์อะไรสักอย่างที่ทำให้หญิงชราเกิดสะท้อนใจถึงการกระทำอันวิปริตของตัวเอง
 
เอาเป็นว่า…
 
นี่คือสิ่งพิเศษสำหรับ Martrys (เวอร์ชั่นฝรั่งเศส)
 
บางคนอาจจะเห็นว่ามันเป็นแค่หนังแหวะ รุนแรงสุดขั้ว—ซึ่งก็ไม่ใช่มุมมองที่ผิด
 
แต่สำหรับผม ผมมองว่ามันแตกต่างจากหนังแหวะทั่วไป นี่พูดกันแบบคนที่ไม่ค่อยชอบหนังแหวะๆนะ
ทั้งหมดนี้เป็นความเห็นส่วนตัวของผม ผมอาจเข้าใจอะไรผิดไป หรือพลาดมุมบางมุมของหนังไป ถ้ามีอะไรขัดแย้งกับความเห็นของผมก็คอมเมนต์กันได้เลย!
นับเป็นหนังสยองขวัญชวนแหวะ สุดแสนจะรันทดใจ แถมยังมีปมปริศนาภายใต้ความเชื่อ เรื่องการหลุดพ้น
หนังเล่าเรื่องของ ลูซี่ หญิงสาวที่ถูกคนร้ายจับขังไว้เพื่อทรมานอย่างโหดร้ายทารุณ เธอเป็นหนึ่งในเหยื่อที่สามารถหนีรอดมาได้ ได้รับการเยียวยาในสถานบำบัดและสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าแห่งหนึ่ง เธอมีแอนนาเพื่อนสาวเพียงคนเดียวเท่านั้นที่คุยด้วย แล้วเธอก็ไม่อยากจะคุยกับใคร ในระหว่างนี้เธอเห็นบางสิ่งบางอย่างที่น่ากลัวตามหลอกหลอนและทำร้ายเธอ เธอเล่าให้ใครฟังก็ไม่มีใครเชื่อ 15 ปีต่อมา เธอสืบจนได้รู้ว่าใครเป็นคนจับเธอไปทรมาน เธอตามไปถึงบ้าน แล้วใช้ปืนลูกซองยิงทุกคนที่อยู่ในบ้าน เธอเชื่อว่าหากทุกคนที่เกี่ยวข้องกับการทรมานตายไปแล้วบางสิ่งบางอย่างที่หลอกหลอนก็จะหายไปด้วย เมื่อจัดการทุกคนแล้วเธอโทรหาแอนนาเพื่อเล่าความจริงให้ฟัง แต่แล้วบางสิ่งมันอย่างนั้นก็ยังไม่หายไป และมันยังทวีความรุนแรงเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆซ้ำร้าย การที่เธอถูกจับไปทรมานในวัยเด็กนั้น ยังมีเบื้องหลังมากกว่านั้นอีกเยอะ
หากใครคิดว่าภาพการที่ลูซีเข้าไปยิงถล่มบ้านกลุ่มคนที่ทำร้ายเธอในวัยเด็ก มันโหดร้ายรุนแรง บอกได้เลยว่ามันเป็นเพียงแค่การเริ่มต้นของหนัง เป็นแค่อาหารว่างเรียกน้ำย่อยเท่านั้น ถ้าใครคิดว่าภาพของผีร้ายที่ตามหลอกหลอนและทำร้ายลูซี่นั้นน่ากลัวแล้วบอกได้เลยว่า เป็นเพียงน้ำจิ้มเท่านั้น
เพราะหลังจากที่เรื่องเริ่มเฉลยความจริงแล้ว มันคือความโหดร้าย ทารุณ บ้าคลั่ง โหด อำมหิต ไร้ความปราณี สยองขวัญ เลือดสาด แต่แบบที่ไม่สามารถอธิบายเป็นคำพูดได้ ต้องดูภาพยนตร์เรื่องนี้กับตาตนเองเท่านั้นถึงจะรับรู้ความรู้สึกเหล่านั้นได้
ผู้กำกับและคนเขียนบททรมานคนดูตลอดช่วง 30 นาทีสุดท้าย เรื่องการนำเสนอภาพอันสุดแสนจะหฤโหด เรียกได้ว่าต้องอ้าปากค้าง ลืมตาโพลง หรือเอามือปิด ปากปิดตาเลยทีเดียว
ดูไปก็คิดไปว่า ทำไมมนุษย์ถึงทำกับมนุษย์ได้เพียงนั้น แต่หนังก็ฉลาดพอที่จะไม่ได้เล่าเรื่องความโหดร้ายทารุณ แบบตรง ๆ หนังได้สอดแทรกปรัชญาและสัญลักษณ์เอาไว้อย่างลึกซึ้งอีกด้วย
ความลึกซึ้งในที่นี้เปรียบได้กับแนวความคิดของคนโบราณในสมัยที่นิยมแสวงหาวิธีแห่งการหลุดพ้น หากเป็นศาสนาคริสต์ หรือศาสนาอิสลาม คือไปอยู่ในดินแดนของพระเจ้า หากเป็นศาสนาพราหมณ์ก็การที่ดวงวิญญาณย่อยที่เรียกว่า “อาตมัน” กลับเข้าไปรวมกับวิญญาณใหญ่ที่เรียกว่า “พรหมมัน” หรือ “ปริมาตรมัน” ถ้าเป็นศาสนาพุทธก็คือการเข้าสู่นิพพาน แต่วิธีการเข้าสู่หนทางเหล่านั้นที่ภาพยนตร์นำเสนอนั้นเปรียบได้กับ “ทุกรกิริยา” เป็นหนทางแห่งความสุดโต่งแบบ “อัตตกิลมถานุโยค”
ซึ่งหากใครที่สามารถทนความโหดร้ายทารุณของหนังเรื่องนี้และดูจนจบได้ ก็จะเข้าใจปรัชญาที่หนังสอดแทรกเอาไว้ และเข้าใจได้ว่าเหตุใดความโหดร้ายที่เกิดขึ้นในหนังจึงเป็นเช่นนั้น แต่อย่าหลงทางเพราะหนังเรื่องนี้ก็ไม่ได้บอกไว้ว่าวิธีการที่เกิดขึ้นอย่างนั้นคือหนทางที่ถูกต้องหรือดีที่สุด
อีกทั้งหนังยังเป็นการตั้งคำถาม ที่สอดคล้องเกี่ยวกับคติความเชื่อในโลกหลังความตาย ว่าคนเราตายแล้วไปไหน โลกหลังความตายเป็นอย่างไร ทำอย่างไรที่จะไม่ต้องเวียนว่ายตายเกิด สามารถหลุดพ้นไปได้ในที่สุด
เรื่องความสามารถของนักแสดงแต่ละคนนั้นไม่ต้องพูดถึงเลย ซึ่งล้วยแต่ยอดเยี่ยม โดยเฉพาะนักแสดงที่เล่นบทลูซี่และนักแสดงที่เล่นบทแอนนา พูดได้คำเดียวเลยว่า “โอ้โห”
martyrs จัดได้ว่าเป็นภาพยนตร์สยองขวัญที่แสดงความโหดร้าย ทารุณได้อย่างสยดสยอง แต่กลับสอดแทรกปรัชญาคติความเชื่อได้อย่างลึกซึ้ง นับว่าน่าสนใจเป็นอย่างยิ่ง และขอเตือนว่าคนขวัญอ่อนควรเลี่ยงการชม

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *